Ga naar hoofdinhoud
Welkom Handleiding Zelfscan Resultaten

20. Kennisdeling binnen de keten

Dit thema is gericht op de systematische uitwisseling van kennis, ervaringen en best practices tussen verschillende overheidsinstanties die betrokken zijn bij de uitvoering, toezicht en handhaving van wet- en regelgeving (zoals de Omgevingswet). Een effectieve kennisdeling binnen de keten draagt bij aan een integrale, samenhangende en efficiënte uitvoering van de VTH-taken, waardoor de besluitvorming, de consistentie én de innovatie binnen de gehele keten versterkt worden.
De AVG legt strikte eisen op aan het verwerken en delen van persoonsgegevens. Wanneer kennisdeling ‘in de keten’ informatie omvat die direct of indirect te herleiden is tot een individu (bijvoorbeeld contactgegevens, prestatie-informatie of andere gevoelige informatie over medewerkers), moeten de organisaties zorgdragen voor passende beveiligingsmaatregelen, data minimalisatie en transparantie over de verwerkingen.
A

Op dit initiële niveau ontstaat kennisdeling op een losse en incidentele basis. Er is sprake van sporadische contacten tussen overheidsinstanties, waarbij kennis vaak persoonlijk of via informele kanalen (bijvoorbeeld e-mails of ad-hoc bijeenkomsten) wordt gedeeld. Er is nauwelijks sprake van een vaste structuur en er bestaan geen formele afspraken of middelen die deze kennisuitwisseling ondersteunen.

B

De organisatie en haar ketenpartners beginnen het belang van kennisdeling te erkennen. Er worden basisovereenkomsten of informal networks opgezet en incidentele bijeenkomsten (bijvoorbeeld themabijeenkomsten of intervisiemomenten) worden georganiseerd om ervaringen uit te wisselen. De eerste stap wordt gezet richting het centraliseren van bepaalde documenten of informatie, maar de samenwerking blijft grotendeels reactief.

C

In dit stadium is er een duidelijk vastgelegd systeem ontwikkeld voor de kennisdeling. Dit kan bestaan uit een gezamenlijk digitaal platform of kennisbank waar beleidsdocumenten, best practices, procesbeschrijvingen en leerpunten centraal worden opgeslagen en gedeeld. Er worden vaste overlegmomenten en workshops georganiseerd met vertegenwoordigers van de verschillende overheidsinstanties. Daarnaast worden afspraken vastgelegd in samenwerkingsovereenkomsten of protocollen over hoe en wanneer informatie gedeeld wordt.

D

De kennisdeling is diep geïntegreerd in de dagelijkse werkprocessen van alle betrokken overheidsinstanties. Er is sprake van een systematische en continue uitwisseling van kennis. Dit kan bijvoorbeeld door het gebruik van geavanceerde dataplatforms, dashboards en monitoringtools die in real-time bijdragen aan de uitwisseling van actuele informatie. Er vindt multidisciplinaire samenwerking plaats, waarbij gezamenlijke evaluaties, post-mortem analyses bij incidenten en benchmarking met andere regio’s vast deel uitmaken van de werkwijze.

E

In dit hoogste stadium fungeert de gehele keten als een lerende organisatie waarin kennisdeling een integraal onderdeel is van de cultuur. Overheidspartners werken op een continue en co-creatieve manier samen, waarbij er niet alleen informatie wordt gedeeld, maar ook gezamenlijk nieuwe inzichten, innovatieve concepten en verbeterde (digitale) werkprocessen worden ontwikkeld. Technologische oplossingen zoals AI-gestuurde analyses en virtuele samenwerkingsomgevingen ondersteunen de continue stroom van kennis en feedback binnen de keten.